Nöbetçi Eczaneler
İSVİÇRE ‘ de KÖLE ÇOCUKLAR
Anlatacağımız , para ile alınıp satılan çocuk kölelerin hikayesi ,, Demokratik Cumhuriyet ile idare edilen – 8 milyon nüfuslu – % 75 şi Almanca , % 25 şi Fransızca konuşan ,, Kişi başı milli gelirin 50 bin dolar olduğu – Mu’asır medeniyetin , ” yani asrın medeniyet temsilcisi ” olduğuna inandığımız için , Medeni Kanunumuzu aynen tercüme ederek aldığımız sözüm ona Medeni İSVİÇRE ‘ de 1974 de kadar kanunen ,, 74 den sonra yer yer fiilen uygulanan köleciliğin hikayesidir Alp’ler , Peynir ve Çikolata’dan sonra İsviçre’nin simgelerinden biri sayılan HEİDİ ‘ yi hatırlayın .. TRT ‘de çizgi film olarak izlediğimiz , Basit elbiseli , hiç yorulmadan herkesin yadımına koşan bu KIZ ÇOCUĞU keskin taşlara , yazın sıcakta , kışın karda çamurda hep ÇIPLAK AYAK ile keçilerin peşinde koşarken hizmetini gördüğü yaşlı çiftlik sahibi ve torunu PETER ‘ ın hep ayağında ayakkabıları vardır …… …… ……….. İsviçre’de 1789 da 14 yaşından küçük çocukların Fabrikalarda çalıştırılması yasaklandı … Ama çocuk sömürüsü için yeni bir kapı açıldı .1974 yılında yasa ile kaldırılan bu uygulama şöyle işliyordu ;
Devlete borcu olan yada boşanan çiftlerin çocukları ,,, Fakir ailelerin çocukları ,, Yetimler ,, Ailesi ceza evinde olan , yada kendisi suç işlemiş çocuklar …. Devlet ve Kilise Papazlarının önderliğinde toplanan çocuklar , çiftliklere kiralık olarak verilir veya şehirlerde kurulan ÇOCUK PAZARLARINDA , 4 yaşındaki çocuklar bile Ev ve çiftlik , işlerinde çalıştırılmak üzere satışa çıkartılırdı …. Satın alındıktan itibaren çocukları arayan , sorunlarını dinleyen , tecavüze uğradıklarında yada işkence gördüklerinde sahip çıkan olmazdı …….. Çünkü toplumun gözünde onlar ,, suç işleyen , boşanan , fakir düşmüş , ailelerinden ” kurtarılmış ” çocuklardı sözüm ona .. Böylece , ahırlarda hayvanlarla birlikte yaşayan , çuval elbise içinde , her zaman aç olan bu çocuklar , toplumsal hayatın olağan bir parçası olarak kabul gördü …….. ………… ………….. Bunun bir KÖLE SİSTEMİ olduğu idrak edildikten sonra bile uzun zaman İsviçre’nin konuşmaktan dahi kaçındığı bir tabu halinde üstü örtüldü … ………………… ………….
Verdingkinder = Sözleşmeli çocuk – Kiralık çocuk – Köle çocuk … 1998 yılından itibaren , yaşayan bütün VERDİNGKİNDER ‘ lere yada yakınlarına ulaşmak için çalışma başladı … Tarihçi Marko Luenberger bir köle çocuğun oğluydu ,, babasından dinledikleri ile bu karanlık dönemi ortaya çıkartmak için çalışma başlattı … 2009 yılında Verdingkinder Reden = ” Köle çocukları Konuşmak ” adı verilen sergi açıldı – Açık oturumlar – Konferanslar – düzenlendi , canlı tanıklar dinlendi ve konu gündemde tutulmaya başladı . İlgi gören sergi 2016 yılına kadar uzatıldı … Olay bir sinema filmine konu oldu ….. İsviçre Bilim Vakfının 2004 yılında bu çocuklar için maddi ve manevi özür teklifi ise İsviçre Federal Meclisi tarafından REDDEDİLMİŞ , ancak , İsviçre Devleti 11 nisan 2013 de resmen özür dilemişti …. 30 mart 2014 de Verdingkinder yakınları parlamento önünde gösteri yapıp maddi tazminat istemişlerdi … Charles PROBS ; 79 yaşında , Annesinin köle çocuk olarak yanında çalıştığı çiftçi tarafından tecavüze uğraması sonucu dünyaya gelmiş .. Çiftçi onu kendi çocuğu olarak kabul etmemiş ,, başka bir aileye köle çocuk olarak vermişti …. O da hep ahırda yaşamış iç çamaşırı hiç olmamış , hiç doktora götürülmemiş , cinsel istismara uğramış .. şimdi acı anılarını anlatıyor toplantılarda .. Walter ZWAHLEN ; Yaptığı açıklamada , Verdingkinder uygulaması , Yalnız İsviçre’de değil Almanya ve Ukrayna’ya kadar Avrupanın bir çok Bölgesinde uygulanmıştır ….. Paul SENN ; ( İsviçreli Fotoğrafçı ) 67 yaşındaki eşim neden çocukluk yıllarını hiç anlatmıyor , şimdi anlıyorum … Bütün bunlar bizim özgür ve zengin ülkemizde mi olmuş ? Çok üzgünüm …….
İşte size MEDENİYETİNİ aldığımız İSVİÇRE ‘ nin ,,,, ZALİM insanlarının VAHŞİ yüzü
