Siyasetin Yeni Adresi: Sosyal Medya mı, Sokak mı?

Son dönemde bazı siyasi figürlere bakınca ister istemez şu soru akla geliyor: Siyaset gerçekten artık sadece sosyal medyada mı yapılıyor?

Paylaşım yapmak, görünür olmak, yapılan çalışmaları kamuoyuna sunmak elbette önemli. Hatta günümüz iletişim çağında bu bir zorunluluk haline gelmiş durumda. Kim nerede, ne yapıyor, hangi çalışmayı yürütüyor… Bunları görmek seçmen açısından da değerli. Buna kimsenin itirazı yok.

Ama sorun tam da burada başlıyor.

Siyaset, yalnızca fotoğraf paylaşarak, birkaç cümle yazarak, beğeni ve yorum toplamakla sınırlı hale gelirse; o zaman ortada bir eksiklik var demektir. Çünkü sosyal medyada görünen ile sahada hissedilen her zaman aynı şey değildir.

Bir paylaşım binlerce kişiye ulaşabilir. Ama o paylaşım, bir vatandaşın kapısını çalıp derdini dinlemenin yerini tutabilir mi? Bir fotoğraf karesi, bir esnafın “işler nasıl?” sorusuna verdiği içten cevabı yansıtabilir mi?

Siyaset dediğimiz şey, aslında temas işidir. İnsanla kurulan bağdır. Göz göze gelmek, omuz omuza durmak, aynı sokakta yürümek, aynı dertle dertlenmektir. Bunlar olmadan yapılan siyaset, eksik kalmaya mahkûmdur.

Bugün gelinen noktada, “görünmek” ile “gerçekten var olmak” arasındaki fark giderek açılıyor. Sosyal medyada aktif olmak, sahada güçlü olmak anlamına gelmiyor. Tam tersine, bazen bu durum bir mesafe de oluşturabiliyor.

Çünkü vatandaş artık sadece görmek istemiyor; anlaşılmak istiyor.

Ve en net haliyle söylemek gerekirse;
Bugün bazı siyasetçiler, 5 dakika bir noktada görünüp bir fotoğraf veriyor, ardından oradan ayrılıyor. Sonra o kare sosyal medyada paylaşılıyor ve “oradaydık” mesajı veriliyor.

Oysa mesele orada görünmek değil, orada kalabilmek.
Bir çay içecek kadar, bir derdi dinleyecek kadar, bir çözüm üretecek kadar orada olabilmek…

Unutmamak gerekir ki siyaset ekran başında değil; sokakta, pazarda, kahvede, yani hayatın tam içinde yapılır.
Görünmek kolaydır…
Ama gerçekten var olmak emek ister.